سخنگوی آژانس فضایی استرالیا تأیید کرده است که اجسام به احتمال زیاد زبالههای فضایی هستند. در بیانیه این آژانس آمده است که کارشناسان در حال بررسی ماهیت این قطعات و تعیین منشأ آنها هستند تا مشخص شود از چه مأموریت یا پرتاب فضایی به جا ماندهاند.
کارشناسان احتمال میدهند کرههای فلزی پیداشده در سواحل استرالیا، بقایای یکی از مراحل موشکهای فضایی باشند
آلیس گورمن، دانشیار دانشگاه فلایندرز، باستانشناس فضایی و از متخصصان زبالههای فضایی، پس از بررسی تصاویر منتشرشده از این اجسام گفت روی آنها هیچ نشانهای از سوختگی یا آثار ناشی از ورود دوباره به جو زمین دیده نمیشود. به گفته او، این موضوع نشان میدهد که احتمالاً این قطعات متعلق به یکی از مراحل موشک هستند؛ بخشی که هنگام بازگشت به زمین جدا میشود، در حالی که بخش اصلی موشک مأموریت انتقال ماهواره یا محموله به فضا را ادامه میدهد.
گورمن توضیح داد این اجسام شباهت زیادی به مخازن تحت فشار سامانه سوخت موشکها دارند؛ مخازنی که از آلیاژ تیتانیوم ساخته میشوند و به دلیل نقطه ذوب بسیار بالای این فلز، میتوانند از ورود دوباره به جو زمین جان سالم به در ببرند.
گورمن افزود این قطعات در صنعت فضایی با نام گویهای فضایی شناخته میشوند و گاهی سالها پس از یک پرتاب موشکی در نقاط مختلف جهان پیدا میشوند، بدون آنکه کسی لحظه سقوط آنها را مشاهده کرده باشد. او در عین حال تأکید کرد هنوز نمیتوان با اطمینان گفت این اجسام منشأ فضایی دارند و این احتمال نیز وجود دارد که منشأ آنها دریایی باشد.
اگر کرهها واقعاً همان گویهای فضایی باشند، ممکن است هنوز مقدار اندکی هیدرازین درون آنها باقی مانده باشد. هیدرازین یکی از سوختهای رایج در سامانههای پیشران موشکها و فضاپیماها است. این ماده بسیار سمی، خورنده و خطرناک است و تماس یا استنشاق آن میتواند برای انسان آسیبزا باشد. به همین دلیل مقامهای استرالیایی این اجسام را با احتیاط کامل جمعآوری کردهاند.
گورمن همچنین احتمال داده است که این قطعات به یکی از موشکهای روسی «فرگات» تعلق داشته باشند که در سامانه سوخت خود از مخازن تحت فشار مشابه استفاده میکند. به گفته گورمن، گویهای فضایی رایجترین نوع زبالههای فضایی هستند و تاکنون نمونههایی از آنها در کشورهای مختلف جهان پیدا شده است.
در حال حاضر برآورد میشود بیش از ۳۰هزار قطعه زباله فضایی، از ماهوارههای فعال گرفته تا بقایای موشکها و قطعات ازکارافتاده، در مدار زمین در حال گردش باشند. گرچه بیشتر این زبالهها هنگام ورود دوباره به جو روی اقیانوسها سقوط میکنند، وسعت زیاد خاک استرالیا باعث شده است که این کشور نیز هر از گاهی میزبان سقوط بقایای مأموریتهای فضایی باشد.
گورمن هشدار داد که با افزایش بیسابقه تعداد پرتابهای فضایی، مشکل زبالههای فضایی نیز به سرعت درحال تشدید است. او گفت درطول پنج سال گذشته تعداد پرتابهای فضایی از مجموع پرتابهایی که در تمام سالهای پیش از آن انجام شده بود، بیشتر شده است. در نتیجه، اکنون بازگشت قطعات موشکها و دیگر زبالههای فضایی به جو زمین نیز بسیار بیشتر از گذشته رخ میدهد؛ موضوعی که اهمیت پایش این اجسام و مدیریت زبالههای فضایی را بیش از پیش افزایش داده است.
